Kościół a wolność osobista cz. 14

Wielkie odszczepieństwo religijne w wieku XVI zbliżyło Kościół do narodów, które zostały mu wiernymi, a dla utrzymania swej powagi wobec zbuntowanej i zrewolucjonizowanej Północy musiał się on uzbroić we wszystkie znamiona swej władzy. Wzór gotowy znalazł w obyczajach i formach politycznych ludów łacińskich i stąd poszło, że Kościół ogłoszony został za wroga ducha wolności. Ale gdy sięgniemy poza epokę burzy i przewrotu, aż do wieków średnich i będziemy badali życie społeczne i polityczne Kościoła w czasach normalnych, uderzy nas szczególne uwzględnienie osobistej wolności jednostki. Przykład znajdziemy tam, gdzie najmniej można go było oczekiwać: w regule, którą św. Benedykt nadał swemu Zgromadzeniu, stanowi on, że w każdej ważnej sprawie, dotyczącej dobra całej społeczności, nie wolno opatowi działać samowolnie, lecz winien zasięgnąć zdania wszystkich zakonników, aż do najmłodszego nowicjusza. Czasy późniejsze byłyby odmówiły zakonnikom wszelkiego głosu w rządzie. Inaczej działał św. Benedykt, w którym wieki średnie uznały wzór katolickiego prawodawcy; stąd w historii zakonu benedyktyńskiego widzimy wszędzie ducha wolności osobistej, złączonego z najdoskonalszym systemem władzy.

1 thought on “Kościół a wolność osobista cz. 14

  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    projektor multimedialny wynajem
    projektowanie graficzne opakowań
    protezy zębowe poznań
    prp w ortopedii
    przedszkola Bielsko Biała
    przetwórstwo tworzyw sztucznych Legnica
    przęsła ogrodzeniowe
    przydomowa oczyszczalnia ścieków śląsk
    psycholog Kraków
    psychoterapia indywidualna wrocław

Comments are closed.