Kościół a wolność osobista cz. 20

Ale wprowadzając tego ducha inicjatywy do swego życia i swych instytucji społecznych. Kościół przeciwstawi mu natychmiast poczucie odpowiedzialności osobistej, które jest najpewniejszym hamulcem przeciw zboczeniom ducha wolności. Przy systemie rządów monarchicznych, odpowiedzialność za dobro powszechne składa się zwykle na rządzących i inaczej być nie może. Gdzie niema swobody inicjatywy, nie może być poczucia odpowiedzialności. Ale przy większym rozwoju osobistej wolności, odpowiedzialność każdej jednostki za dobro ogólne narzuca się sama z siebie i w niej leży najpewniejsza gwarancja bezpieczeństwa społeczności ludzkiej, jaki bądź zresztą byłby system rządu. Żaden rząd długo ostać się nie może, jeżeli się nie opiera na sumieniu publicznym; żadne społeczeństwo nie może kwitnąć i być owocodajnym, gdy większość obywateli gra tylko rolę pionków na szachownicy. Prawda ta stosuje się do społeczności religijnych, więcej jeszcze jak do świeckich; a nigdy nie była tak na czasie, jak obecnie. Duch wolności rozwinął skrzydła i spętać się już nie da. Ale może stanąć w usługach wiary tak, jak było ongi – i z wroga stać się przyjacielem.

To jest zadanie, którego Kościół w najbliższym czasie dokona, a spełniając je, ludzkość zbawi i swój urok podniesie.

1 thought on “Kościół a wolność osobista cz. 20

  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    najlepszy fryzjer łódź
    naprawa komputerow opole
    naprawa laptopów opole
    naprawa skrzyń
    naprawy blacharskie warszawa
    narożniki dla dzieci
    narożniki rozkładane dla dzieci
    narożniki rozkładane do salonu
    nauka pływania poznań
    nauka pływania ursynów

Comments are closed.